دکتر علیمراد داوودی

تربیت در آئین بهائیآغاز سخن در هر گفتاری که به قصد ورود در یکی از مباحثات امری بنگارند باید این باشد که « آنچه من توانسته ام بخوانم و از آنچه خوانده ام بفهمم و از آنچه فهمیده ام بنویسم این است…» تا مبادا خواننده ای گمان برد که نویسنده را ادّعای استیفای مطلب بوده است. شاید بتوان گفت که این قاعده درباره ی مقاله ای که موضوع بحث آن « تعلیم و تربیت از لحاظ دیانت بهائی » است بیشتر از موارد دیگر صادق می آید زیرا که دیانت بهائی امر حضرت بهاءالله است. حضرت بهاءالله به تعبیر حضرت عبدالبهاء مربّی عالم انسانی است. [۱] بنابراین هرچه در امر بهائی آمده به معنی تربیت، به قصد تربیت و در مسیر تربیت بوده است.

امروز 25/10/87   9 نفر از دانشجویان بهائی که طی دو سال اخیر به دانشگاه راه یافته بودند و در دانشکده های مختلف دانشگاه شهید باهنر کرمان مشغول به تحصیل بودند ، به دلائل نامعلوم و به گفته معاون این دانشگاه به دستور سازمان سنجش آموزش کشور سایت تحصیلی ایشان بسته شده و از انتخاب واحد وثبت نام برای ترم آینده ممنوع شدند . اسا می این دانشجویان اخراجی عبارتند از : بینا ممتازی – سپهر قدرت – مهنوش دهقان – غزل صادقی – دانیال مطهری – لوا باغی – نیلوفر کنعانی - نسیم معطر – آرمان روشنی .  

لازم به ذکر است اکنون  فصل امتحانات پایان ترم دانشجویان است و بعضی از این دانشجویان اخراجی از شرکت در امتحانات محرومند و برخی با انگیزه و روحیه ضعیف در امتحانات شرکت می کنند . چندی قبل یکی از  مسئولین حراست دانشگاه به یکی از این دانشجویان گفته بود که از دست ما کاری ساخته نیست این دستور از دفتر رهبری صادر شده و به ما دستور داده شده که هیچ مدرکی دال بر اخراج به شما ندهیم تا در مجامع بین المللی علیه جمهوری اسلامی استفاده نکنید . مسئولین دانشگاه نیز از دادن هر پاسخی پرهیز دارند و این در حالی است که اکثریت دانشجویان دانشگاه کرمان که با این عزیزان همدرس بوده اند آماده جمع آوری طومار و تحصن و پرهیز از برگزاری امتحانات به نفع همکلاسان بهائی خود هستند . اساتید دانشگاه نیز از این وضعیت اعلام نارضایتی نموده اند اما به دلیل موقعیت شغلی و ترس از اخراج ، از امضای طومار و دادن نامه تأییدیه مبنی برصحت اخلاق و رفتار بهائیان در محیط دانشگاه هراس دارند .

از آن جا که آیین جهان گستربهایی و پیام آوران گرانقدر آن حضرت بهاالله و حضرت اعلی موعود جمیع کتب آسمانی می باشند جای شگفتی نخواهد بود اگر در گستره ی فرهنگ ،اندیشه و ادب –به هر عصر و زمان و مکان- متفکران ،عارفان ،شاعران و...اشارات و بشاراتی در این زمینه داشته باشند.

به عنوان مثال رواست اگر به گفته ها و نوشته های شیخ محی الدین عربی از مشایخ متصوف قرن هفتم و سلطان حسین اخلاطی و یا میرزا محمد اخباری که به صورت واضخ و آشکار در رسایل و اشعارشان ظهور امر الهی و بعثت حضرت اعلی را با ذکر تاریخ و نام و نشان پیش بینی نموده اند نگاهی بیافکنیم و یا آنچه را که جمال اردستانی قطب صوفیان قرن نهم هجری از راه مکاشفه دریافته و بشرح زیر سروده مورد توجه و تحقیق قرار دهیم:


جمالی ز شیراز و شیرازیان
همان روح که خیزد که از تازیان

که شیراز دارد نشان از حجاز
حقیقت شمر این سخن نی مجاز

نامه تهديدآميز با امضاي سربازان گمنام امام زمان

پنجشنبه 15 فروردین 1387 -2008.04.03